۱- «وب» اسم با مسمایی است. همان ویژگیهای عنکبوت و تارهایش را دارد. برای همین برخی «وب» را «تارنما» ترجمه کرده اند. تارهای عنکبوت سخت پیچیده، منظم و هندسی است. اما در داوری ما انسانها، خانه عنکبوت بسیار بی بنیان و سست است. درمعارف دینی ما، اشاره ای ظریف به این نکته شده است. جذابیت تار عنکبوت دامی است برای شکارطعمه. گرفتارش، راه نجاتی ندارد…

۲- فناوریهای نوین اطلاعاتی و ارتباطی، متعلق به یک ملت در محدوده جغرافیایی خاص نیست؛ دستاورد و ثمره میراث علمی همه بشریت است. به نوعی همه تمدنها و ملل، در مرحله ای، در به ثمر رسیدن آن سهیم بوده اند. اگر مشکلی در استفاده از آن هست، وجود تفاوتهای فرهنگی و نوع نگاه به پدیده های نوین است. نادیده گرفتن یا قهر با این دستاوردهای بشر، نشان از جهل و غفلت دارد.

۳- افراط و تفریط در اتکای به فناوریهای نوین، بدون توجه به مجموع شرایط، از جمله قاعده هزینه-فایده، می تواند پیامدهای فرهنگی زیانباری به دنبال داشته باشد. هر چیز را به جای خویش نهادن. مطلق گرایی در این عرصه، نشان عدم بلوغ فکری است و آدمی را به یک «میرزا فتحعلی آخوندزاده» تبدیل می کند که شیفتگی اش به کعبه غرب، او را به مالیخولیای سنت ستیزی مبتلا کرد.

شرح بیشتر بماند برای فرصتی دیگر………