فضای سایبر، به عنوان مولود تعامل انسان با فناوریهای اطلاعاتی و ارتباطی،  امکانات و الگوهای نوینی را برای تعاملات فکری و اندیشه‌ورزی فرا روی جوامع عصر کنونی قرار داده است. اگرچه فضای سایبر بدون ارتباط با واقعیات عینی و معمول در جوامع نیست اما به دلیل فضا، امکانات، زیرساختها، ابزار، ویژگیهای تعاملی، و ذهنیت کاربران، گفتمانهایی که در آن شکل می‌گیرد ویژگیها، ابعاد، و سازوکارهای مختص به خود را دارد. بنا به تأکید «بلومر» بین گفتمان و تکنولوژی رابطه‌ای جدایی‌ناپذیر وجود دارد.فضای سایبری ایران

براساس آخرین آمار رسمی شرکت فناوری اطلاعات ایران ، تعداد کاربران اینترنت در ایران ۲۵ میلیون و ۶۰۰ هزار نفر است که ۴۰۰ هزار نفر از آنها به اینترنت پرسرعت دسترسی دارند.  رشد آمار استفاده از اینترنت در ایران، موجب ملحق شدن تعداد بیشتری از شهروندان به فضای مجازی شده و با تعامل در این محیط، هم تأثیر می‌گذارند و هم تأثیر می‌پذیرند.  بطور طبیعی، عمده کاربران اینترنت، اقشار تحصیلکرده، دانشجویان و دانش‌آموزان هستند که تأثیرپذیری آنان از محیط سایبر، در بلند مدت آثار عینی خود را در مقیاسی وسیعتر نشان می‌دهد.

اکنون فناوریهای اطلاعاتی و ارتباطی، با اثرگذاری بر ابعاد گوناگون ارتباطات، موجب پیدایش پدیده‌ای به نام «فرهنگ سایبر» شده است. در فضای فرهنگی سایبر، الگوهای نوین گفتمانی شکل گرفته است که دامنه و ماهیت آن ناشناخته مانده است. در این فضا، به نوعی، موضوع ایجاد فضای کاملاً شخصی، به چالش کشیدن افکار و اندیشه‌ها، نضج گرفتن پاره فرهنگهای مجازی، تعامل بین‌فرهنگی، و قواعد گفتمانی مبتنی بر ارزشهای فرهنگ سایبر مطرح است .

پیدایش مفاهیم و پدیده‌هایی چون قدرت سایبری(Cyber Power)، سایبورگ(Cyborg)، سایبر دموکراسی (cyber democracy)، سایبرفیمینیسم(cyber feminism)، روانشناسی سایبر(cyber physiology)، کافه سایبر (cyber cafe)، روابط سایبری (cyber relationships)، گفتمان سایبر (cyberdiscourse) و  سایبر پانک (cyberpunk) از پیامدهای ایفای نقش فضای سایبر در این حوزه است که‌ آشکار شدن  آثار اجتماعی چنین تعاملاتی، در یک پروسه دراز مدت، دور از انتظار نیست؛ چرا که فضای مجازی به موازات فضای واقعی زندگی و به عنوان جزئی از آن و با ماهیتی متفاوت موجودیت یافته است.

کنشگران، علمی، فرهنگی، اجتماعی و سیاسی نیز از اینترنت برای پیشبرد راهبردها و بسط الگوهای گفتمانی مورد نظر خود، از فضای سایبر سود می‌جویند. این مهم در چهارچوب وبلاگستان و شبکه‌های اجتماعی محیط سایبر انجام می‌شود.

این باور وجود دارد که غیر قابل تطبیق بودن آنچه در فضای سایبر می‌گذرد با با واقعیتِ بیرونی(واقعی) و وجود فاصله زیاد بین آنها، امری خطرناک بوده و پیامدهای زیانباری را به دنبال دارد. روشن نبودنِ انواع، ابعاد، الگوها، میزان پایداری ، حوزه‌های گفتمانی، و  ماهیت گفتمانهای فضای سایبر، از یک سو، و ساز وکارهایی که اینترنت در خدمت این گفتمانها قرار می‌دهد، از سوی دیگر، موجب ناشناخته ‌ماندن ماهیت گفتمانها و  فقدان دسترسی به نقشه روشنی از این فضا خواهد شد.

به واقع، هم گفتمانهای رایج در فضای سایبر و هم سازوکارها و ابزار اینترنتیِ  آن، در ایجاد و توسعه و شکل دادن به دانش سهیم هستند. ابعاد تأثیر اینترنت  شکل‌گیری، توسعه گفتمان در فضای مجازی ایران ناشناخته است و هویت و الگوهای این نوع گفتمانها نیز ناشناخته مانده است. با  فقدان تبیینی روشن از الگوهای گفتمان کنونی فضای سایبری ایران، در آینده نیز نمی‌توان سیر تحولات گفتمانی و تکوین آنها را در این محیط رصد کرد.